GESLAAGD JUNI 2026
Vijf afstuderende theesommeliers bereikten een mooie mijlpaal. Hun eindpresentatie werd de bekroning van een persoonlijke zoektocht naar één bijzondere thee. Met kennis, passie en oog voor detail lieten ze ons kennismaken met verfijnde aroma’s, verrassende smaken en inspirerende verhalen. Een mooie afsluiter van hun opleiding.
Proficiat Ella Huys, Myriam Deprest, Lynn Maes, Evert Hamans en Nathan Delameillieure! We zijn trots op wat jullie hebben bereikt!
Ella Huys /
Ella nam ons mee naar Da Shu Wan, een dorp in het Fenghuang-gebergte in het noordoosten van Guangdong, China. Het bijzondere microklimaat in deze ecologische theetuin maakt een uitzonderlijk vroege pluk in januari mogelijk. Hier ontstaat Cha Hu, wat ‘The Tea Tiger’ betekent: een karaktervolle Lao Cong Dancong oolong, afkomstig van theestruiken die meer dan 40 jaar oud zijn. Na experimenteren met verschillende zetmethodes koos Ella ervoor om de thee volgens de Gong Fu Cha-methode te zetten. Een prachtige manier om de vele lagen van deze thee, infusie na infusie, te ontdekken. In het donkerbruine blad ontmoeten cacao, frisse bloemen en zoet geroosterde tonen elkaar, met nuances van zoet gebak, fruit, chocolade en toast. De infusies kleuren amber-oranje. In het geurkopje verschijnen vluchtig aroma’s van fris gewassen was, natte kiezel en honing. In de smaak komt vooral orchidee sterk naar voren. De afdronk verrast met rijpe perzik, die doet denken aan mierzoete perziksnoepjes. Elke infusie onthult opnieuw een ander facet. In de tweede verschijnt kaneel met amandel. De derde en vierde infusie brengen een kruidige zoetheid als pepernoot, terwijl orchidee als een rode draad aanwezig blijft. Een subtiele mineraliteit geeft de thee extra diepte. Vanaf de vijfde infusie verschijnen exotische bloemen en in de zesde komt de frisse geur van citroenschil naar voren. In de daaropvolgende infusies verschuift het karakter langzaam: het florale maakt plaats voor warme, kruidige en houtachtige tonen. De Tea Tiger is zijn naam meer dan waard: krachtig en indrukwekkend, maar tegelijk verrassend zacht. Een thee waarin de frisheid van de lente en de warmte van de winter elkaar ontmoeten.
Myriam Deprest/
‘L’eau, c’est la vie, le lait la survie, le thé la boisson nationale.’
Myriam nam ons mee in de bijzondere theecultuur van de Toeareg, een traditie die haar nauw aan het hart ligt nadat ze er jarenlang met haar kinderen woonde. In de Sahel heeft thee een bijzondere plaats verworven. Bij de Toeareg is thee veel meer dan een drank: het is een sociaal ritueel, een teken van gastvrijheid en een essentieel onderdeel van het dagelijkse leven. Via de karavaanroutes vanuit Marokko vond Chinese groene thee vanaf de 19e eeuw haar weg naar de Sahara en de Sahel. In tegenstelling tot de Marokkaanse thee wordt de Toeareg-thee zonder munt bereid. Gunpowder of Chun Mee wordt gezet in een metalen theepot, met veel suiker en met een schuimkraag geserveerd in kleine glaasjes. Traditioneel drinkt men drie glaasjes, elk met een eigen symboliek: ‘De eerste thee is bitter als het leven, de tweede sterk als de liefde en de derde zacht als de dood.’ Een prachtig voorbeeld van hoe thee, via handelsroutes vanuit Azië, uitgroeide tot een belangrijk onderdeel van de Afrikaanse cultuur en identiteit.
Lynn Maes /
“Being present to the present offered by the present”, quote van Brother Anthony of Taizé in ‘The Korean Way of Tea’.
Lynn verdiepte zich uitgebreid in de theeën uit Zuid-Korea. Voor haar presentatie koos ze voor een thee uit Hwagae, Hadong, aan de voet van de Jirisan in Zuid-Gyeongsang, de Hwang Cha, een gele thee. Het subtiele yellowing-proces zorgt voor haar unieke karakter. Deze Hwang Cha wordt geplukt volgens de Sejak-standaard: één à twee jonge blaadjes en een knop, geoogst eind april – begin mei. Het droge blad is donker kaki, met gouden knoppen en hier en daar geelgroene blaadjes. De geur doet denken aan geroosterd brood, cacao, noten en vanille. Het warme blad geurt naar fondantchocolade. De thee werd Gong Fu Cha gezet in een gaiwan. Na het opgieten verschijnt een heldergele infusie met een verrassend complex aroma: zoet, bloemig en lichte specerijen, met een vleugje nootmuskaat. Tijdens het proeven ontvouwt zich een hele waaier aan smaken: fruitig en bloemig, maar ook chocolade, dadel en romigheid. Daarnaast komen er subtielere tonen naar voren van bamboe, hout en zelfs iets dat doet denken aan een kersenpit. Wanneer de thee wat afkoelt, verschijnt er een mooie zoetheid. We merken ook groene toetsen van maïs en andijvie. Vanaf de tweede infusie wordt de infusie iets droger en komt er een verfrissend zuurtje naar voren, dat doet denken aan framboos, braambes en rabarber. Het natte blad kleurt lichtgroen tot lichtbruin en geurt naar brioche, zoet en geroosterd. Een thee die blijft verrassen.
Evert Hamans/
Evert liet ons kennismaken met een ‘Smoked Whisky Black Tea’ uit Japan, waarin rook, hout en een natuurlijke zoetheid een verrassend samenspel vormen. Afkomstig uit Makinohara, Shizuoka, en gemaakt van de Yabukita-cultivar. Hiroki Matsumoto rookt de thee met eikenhouten snippers van whiskyvaten waarin meer dan tien jaar Japanse whisky werd gerijpt. De thee geurt naar houtskool, kampvuur en geroosterd eikenhout. Vervolgens komen tonen van turf en mout naar voren die onmiskenbaar doen denken aan whisky. Warme toetsen van karamel, toffee, donkere chocolade en zoethout verzachten de intense rookgeur. De smaak is verrassend zacht, zachter dan de geur doet vermoeden. De rooktonen verweven zich met gerookt kersenhout, eikenhout en gerookte paprika, gevolgd door honing, vanille, bruine suiker en zelfs rijp rood fruit. Een verfijnde toets van sinaasappel zorgt voor frisheid en balans. De thee heeft een volle, romige en haast boterachtige textuur. Er valt nauwelijks bitterheid te bespeuren. De thee heeft een lange, warme afdronk met een mooie spanning tussen rokerigheid, hout, fruit en citrus. Een Japanse interpretatie van het klassieke rooktheeconcept, waarin de wereld van thee en whisky elkaar op een subtiele manier ontmoeten. Een bijzondere ontdekking!
Nathan Dalameillieure/
Nathan verwende ons met een Bulang Xiao Qing Gan Shu Cha uit 2017. Dit is een kleine, gedroogde, onrijpe mandarijn uit Xinhui (Guangdong), gevuld met Shu Pu’er uit Bulang (Yunnan). Bulang verwijst naar de bergachtige regio in Xishuangbanna, terwijl Xiao Qing Gan letterlijk verwijst naar de kleine groene mandarijn waarin de thee wordt verwerkt. Twee verschillende karakters die tijdens het rijpen langzaam met elkaar versmelten. In het droge aroma komen zoete citrusschil, de kruidige geur van gedroogd gras en een vleugje stoffigheid naar voren. Nathan zette meerdere infusies in een Lao Yan Ni-gaiwan. De zachte geur van de infusie doet denken aan een aangenaam warme sauna waar recent citrusolie werd gebruikt. In de kop ontmoeten smaken van limoenzeste, zoete citrus en een subtiele muntachtige frisheid de zachte, aardse tonen van de Shu Pu’er. Naarmate de infusies vorderen, verschijnen tonen van nat hout, vochtige potgrond en een vleugje nat karton, met een lichte bitterheid. De lang aanhoudende nasmaak is aangenaam zoet en gaat gepaard gaat met een heerlijk muntachtige frisheid die bij het inademen als een zacht briesje door je mond passeert. Een bijzondere combinatie: warm, zacht, aards en verrassend fris. Een klein mandarijntje met een groot karakter!